Een teamindeling maken zonder gedoe

Een teamindeling maken is kiezen met onvolledige informatie, onder toeziend oog van dertig ouders. Je maakt het jezelf veel makkelijker met vaste criteria en een proces dat je kunt uitleggen. Zo pak je het aan.

Stap 1: bepaal de criteria vooraf

Beslis vóór je naar namen kijkt op welke basis je indeelt, en in welke volgorde. Gangbaar bij de jeugd:

• Leeftijd en teamvorm: de bond bepaalt de kaders (JO-categorieën).
• Ontwikkeling: niet alleen wie nu het beste is, maar wie waar het meeste leert. Een kind dat elke week overloopt of juist verzuipt, ontwikkelt niet.
• Sociale factoren: één vriendje of vriendinnetje per kind in hetzelfde team doet wonderen voor plezier en behoud. Volledige vriendengroepen bij elkaar houden hoeft niet.
• Keepers en linies: elk team heeft een keeper en een redelijke spreiding over de linies nodig; check dit als laatste en ruil gericht.

Stap 2: laat meer ogen kijken

Eén trainer die indeelt is één mening. Laat minimaal twee mensen die de kinderen echt zagen spelen onafhankelijk een voorstel doen en leg de verschillen naast elkaar: precies daar zitten de gesprekken die je moet voeren. Zo voorkom je ook de klassieker dat het kind van de trainer "toevallig" overal goed uitkomt.

Stap 3: communiceer het proces, dan pas de uitkomst

Ouders accepteren bijna elke indeling als het proces helder was. Deel eerst hoe er is ingedeeld (criteria, wie er meekeken, wanneer het definitief is), daarna pas de teams. En publiceer de indeling voor iedereen tegelijk; niets ondermijnt het vertrouwen zo snel als indelingen die "rondzingen".

De valkuilen

• Indelen op de laatste toernooidag. Eén goede of slechte dag zegt weinig; kijk naar het hele seizoen.
• Alles op winnen richten. Een "sterk" eerste team en een leeg tweede team kost je binnen twee jaar allebei de teams.
• Geen ruimte laten voor correctie. Spreek af dat er in oktober één natuurlijk moment is om evidente missers te herstellen.